Doen ! Wij zien wel waar wij uitkomen.
De temperatuur is vrij hoog, 38 graden, ik zweet mij rot.
Denkend aan al dat slechte weer in Nederland gaan wij niet klagen.
De "bandenwissel" moet snel gebeuren.
Dit doe ik uit het "snotje", om te voorkomen dat andere mensen, bij de spoorwegovergang, de politie zouden bellen.
Zoals je ziet loopt alles als een "trein".
Op het werk heb ik afgesproken dat ik de Franse wijn, een chateau Bell Air van Gall en Gall, die ik van de ploeg in Nederland had gekregen, pas open zou maken als Project X gelukt zou zijn.
Het is even onwennig.
Waar zijn wij aan begonnen.
Waarom doen wij niet "normaal" ?
De beschermkappen van de verstralers zijn verwijderd.
Tegelijkertijd "schijten" wij bagger maar toch vinden wij het leuk.
Lida zit achter het "stuur" en ik kan op mijn gemak foto's maken.
Mocht er wat gebeuren is het niet mijn schuld ;-)
Trapper, die gelukkig op het stuurslot zit krijgt "klappen".
Wij gaan tunnels in en viaducten over.
De camera draait op volle toeren.
Na 20 kilometer te hebben gereden, het werd donker, besloten wij bij een treinstation van het spoor te gaan.
Project X is gelukt.
Onnodig te vertellen dat de fles wijn diezelfde avond soldaat is gemaakt.
Onze pr ( persoonlijk record ) kan worden verbeterd.
Een halte verder "uitstappen" moet lukken maar dan wordt je misschien van achteren aangereden....
Nee, wij willen nog graag de Raid Mar a Mar uitrijden.
Genoeg gegokt.
