Het programma, De Kerststallentocht vier jaar later, is uitgegroeid tot een van de meest succesvolle programma's van Paul Jambers.
Ik heb goed nieuws voor U.
Vandaag kijken wij mee in het leven van Mad Interceptor, een wilde boerenzoon die op jonge leeftijd wist wat hij wilde.
"Hè, schoon deuzevooke, ge wet dat ik U gere zie."
Tring, tring, tring, tring ging de wekker om 06:15 uur.
Halfslaperig keek ik uit het raam. Het was donker en het regende pijpestelen.
Welke zot heeft om 10:00 uur in Westerlo ( België ) afgesproken om de Kerststallentocht te gaan rijden ?
Elk normaal mens draait zich nog een keertje lekker om in bed.
Voor mij is het toch nog "uitslapen", klinkt gek maar ik stond nl. ingepland voor een vroege dienst.
Nu "mag" ik in plaats van 05:15 uur om 06:15 uur opstaan.
Dat is één uur "winst"
Bij hoge uitzondering kon ik vandaag verlof krijgen.
Dit jaar hadden wij ons voorgenomen om de Kerststallentocht volledig uit te rijden.
Dit was tot heden niet gelukt.
Het begin van de dag zat een beetje tegen. De afslag Westerlo was afgesloten. Dit betekende omrijden. ( m.a.w. wij waren een bietje laat )
Bij het café, 't Contrast, gevestigd De Merodedreef 61, te Westerlo moesten wij ons bij een uitspanning, genaamd Kuhstall melden.
Ondanks de regen gaven de verkeersborden, al dan niet voorzien van Arabische teksten een warm gevoel.
Vooral het bord met: "Pas op voor overstekende kamelen" was een leuke opsteker.
Ik nam met mijn beslagen bril de consumptiebonnen van Werner in ontvangst.
Werner vertelde dat er dit jaar voor het eerst geen back up was.
Geen noodnummer, geen garage standby....NIETS.
That is the spirit of a real 2CV driver.
Linda moest extra routebeschrijvingen afdrukken.
Er waren maar liefst 70 inschrijvingen.
Op bovenafgebeelde foto waren wij in afwachting van de herder met zijn schapen.
Zie bordje aan de boom.
( lees: wij waren de weg kwijt )
In de tussentijd keek ik wat rond.
Wij waren nu op een landlopersbegraafplaats beland.
Wij hebben wel wat met "vagebonden"
In onze ogen is elke 2CV rijder wel een vagebond.
Uit piëteit heb ik geen foto's gemaakt van vagebonden, die met hun motorkap omhoog stonden.
Wij bespeurden een kaalslag onder de geiten.
Niet alleen wij maar ook de bemensing van bovenstaande laatste kerstal.
Zij hebben slechts zo'n slordige 30 geiten voorbij zien rijden.
Vele eendrijders zijn afgehaakt met problemen, o.a. stuur, vocht, gebreken aan de ruitenwisser.
De ruitenwissers van Trapper heb ik pas, eenmaal thuis, onder de carport, uitgezet.
Vocht en nog eens vocht. ( lees: "zwembad" )
Het was hard werken in de auto. Telkens als Trapper door een "flinke plas" water reed, besloegen alle ruiten, ondanks dat alle raampjes open stonden.
Lida met zakdoekjes flink drogen en ik turen welke richting wij uit moesten rijden
De organisatie is goed geslaagd in het vinden van een fantastisch modder circuit.
Volgens ons hebben alle omliggende dorpen meegewerkt met het sjouwen van volle emmers water.
Hier moeten weken voorbereiding, zoveel water lag er, aan vooraf gegaan zijn.
Van de consumptiebonnen kon men bij de kerststallen de nodige versnaperingen kopen.
Hier nam ik een Schrobbelèr, gemaakt van 43 kruiden en een alcoholpercentage van 21,5 procent.
Proosten op vriendschap.
Het spul smaakte lekker maar de grondlegger van dit goedje overleed op 51 jarige leeftijd.
Dus als ik er volgend jaar niet meer ben .........
Lida dronk Glühwijn dus die is er volgend jaar weer. :-)
Dit jaar hebben wij met z'n allen de gehele rit uitgereden.
De rubberen laarzen hebben hun dienst bewezen.
Anders stonden wij nog steeds in een akker.
Het door mij meegenomen sleeptouw is niet gebruikt.
Het team van Plattinnekes en al die vrijwilligers, die zich uit de naad hebben gewerkt, namens ons hartelijk dank voor deze geweldige tocht.
Enne, in Nederland heeft het ook de gehele dag geregend. :-)
