Robri

 

Zoals je kunt zien is pimpen niet van de laatste tijd.

Vroeger heeft de firma Robri dit tot kunst verheven.

Een blogvolger vroeg of deze stukken een Citroën accessoire zijn.

De firma Robri is een accessoires leverancier die voor meerdere Citroën modellen sierstukken maakt.

Mijn sweater ziet eruit als een poetsdoek. Het zit onder de zwarte bagger van het polijsten.

Cluppie is echt bling bling geworden.

Dadelijk, want er wordt met Cluppie dagelijks gereden, ga ik de Robri stukken in de zuurvrije vaseline zetten.

Het strooizout is volksvijand nummer 1.

 

 



Pimpen

 

Het Sinterklaas cadeau is gemonteerd.

Lida wilde graag een sierlijst op de dorpel.

 

De Robri stukken voor aan de voorzijde moest ik apart bestellen.

Bij het horen van de prijs viel mijn mond open.

Wie A zegt moet ook B zeggen.

Een complete set imitatie stukken kost al 400 euro !

 

De hierboven en beneden afgebeelde stukken had ik nog liggen.

Deze heb ik in 1987 voor Charly aangeschaft.

Uiteraard voor veel minder geld.

 

Toendertijd vond ik ze niet goed passen.

Persoonlijk vind ik ze bijzonder mooi. Het staat Cluppie goed.

Bij het monteren ( lees op maat kloppen door Dr. Bogers ) van de Robri voor het linkervoorspatbord brak deze in tweeën.

Dit is namelijk een risico met oud aluminium.

Op zeer ambachtelijke wijze werden deze twee stukken met behulp van Argon weer aan elkaar gelast.

Het overtollige aluminium werd weggeslepen.

Hierna volgden een aantal behandelingen en de Robri was weer nieuw.

Zelfs met een vergrootglas moet je zoeken !

Chapeau, Chris !

Zo, Cluppie kan nu onder de kerstboom staan.

 

Wall of Fame

 

Geen Hall of Fame maar een Wall of Fame in onze garage.

De mooiste foto van de Touareg Trail, Trapper op een ambachtelijke Afrikaanse brug.

Na het nemen van deze foto kon mijn Touareg Trail niet meer stuk.

Deze wand komt vol met relikwieën te hangen.

Het begin is er.

De kaal geslagen ventilator van Addax tijdens de Raid Marokko hangt er al.

De gescheurde deksel van de versnellingsbak van Trapper tijdens het ongeluk bij  de Kerststallentocht in België  kon ik zo gauw niet vinden.

Ook die krijgt een ere plekje aan de muur.

In China hebben wij geen brokken gemaakt maar wel een "milieuprijs" in ontvangst mogen nemen  maar die staat keurig in een glazen kastje bij de andere 2CV trofeeën.

Nog even en dit wordt het mooiste plekje van het huis.;-)

Stoel

 

Precies de goede banden. Dat is nu het voordeel van een verlanglijstje.

Tegenwoordig zijn de stoelrubbers weer te koop, toch wil ik deze elastische banden graag uitproberen.

Een visuele instructie wordt bijgeleverd.

Alles is genummerd dus niets kan verkeerd gaan.

Op de website van Das Entendach staat wel vermeld dat alleen de langere haakjes geschikt zijn voor dit systeem.

Ervaring ( zitten ) met dit systeem heb ik nog niet.

Wel wordt geadviseerd om een schuimrubber matrasje te nemen van ongeveer 15 mm dik.

Niet dikker.

Dit in verband met de zithoogte.

 

 

De oude bekleding, die iets wat verschoten is, ziet er nog prima uit en wordt weer gebruikt.

Ambachtelijk ( handmade ) vakwerk, niks geen scheuren of gaten :-)

Bij "proefzitten" bleek de stoel wat hoger te zitten maar ik zit nu niet meer met mijn billen op de vloer.

Het is even wennen.

De bestuurdersstoel laat ik maar even ongemoeid.

Het "schommelen" in een kuiltje heeft ook wel wat nostalgisch.



 

King of the Wild Frontier

 

Ach, wat keek ik vroeger graag naar Davy Crockett, the king of the wild frontier.

Hij leefde in een vette blokhut en trok dagelijks de wildernis in.

Hij was een pelsjager ( Trapper ) en verkocht de huiden bij een handelspost.

Op zijn knar had hij bovenstaande muts. Origineel is deze muts van de huid van een wasbeer ( raccoon ) met de bekende  daarbij behorende staart.

In afwachting van een echte heb ik deze alvast voor de Sinterklaas gekregen.

Nu weten jullie gelijk waarom ik mijn 2CV, Trapper heb genoemd.

Trapper kent ook geen grenzen.

 

Davy, Davy Crockett,

Headin' out west again,

( lees: southwards )

 

 

Simpel

 

De bijrijdersstoel van Trapper zit voor geen meter meer.

Wat zijn het eigenlijk heerlijk simpele stoelen.

Een stuk jute met wat rubbers.

Dat is alles.

Zoals je ziet dringt het rode Afrikaanse stof overal doorheen.

 

Het is al meer dan 20 jaar geleden dat de stoelen door Lida bekleed werden.

Wat vliegt de tijd.

Eigenlijk is het niet vreemd dat je nu met de billen op de vloer zit.

De rubbers zijn uitgedroogd,

Op mijn verlanglijstje staan de verbeterde Duitse elastische spanbanden.

Geen namaak uit het verre oosten, die na een jaar uitgelubberd zijn. 

 

Cultuur snuiven

 

Kom je ook naar Club HKU ? , Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, vroeg mijn dochter.

Aldaar wordt ons 25 jarig bestaan gevierd.

Club HKU biedt kunst uit alle hoeken en gaten aan van de HKU.

Bepaal zelf maar wat je wilt zien, zei mijn dochter.

Inmiddels weten wij dat zij in de werkgroep " Beamproject studenten audio- visual media, animatie en fine art", zit.

Zij hebben in samenwerking met Mr. Beam gewerkt aan een nieuwe invulling van de Kloostergang in de Pandhof te Utrecht. De oude gang smelt samen met de nieuwe digitale wereld.

Door middel van videomapping laten ze de muur en de omgeving tot leven komen.

De "evolutie" werd op de muur weergegeven. Na de uitleg van haar werd mij een en ander duidelijk.

Ik moet zeggen dat het bijzonder gaaf was dit te zien.

Hierna kregen wij een rondleiding over de verdiepingen van de school.

Leuk als je totaal geen verwachtingen hebt. Je bent dan ook niet bevooroordeeld.

Op de tweede verdieping werden wij uitgenodigd door Theatergroep Aluin. Hier speelde zich de huiskamerversie van "Oidipous unplugged", de tragedie van Sofokles af.

Dit zonder decor en rekwisieten maar met de fantasie van de acteurs en onze verbeelding.

 

 

Bij veel "objecten" vroeg ik mij af of dit wel "kunst" was. Aan de "blauwe" boom achter de eend was een koe geknoopt. Bij het touw hingen ook flessen euroshopper tomatenketchup.

Het spijt me maar er borrelde niets in mijn verbeelding op.

 

Bij dit "object" kan ik mij wel iets bij voorstellen.

Hier sloeg mijn fantasie op hol.

Ideaal om een AOW-gat te overbruggen.

Deze entrepreneur ziet volop kansen. Hij verkoopt vanuit zijn 2CV hoogwaardige loempia's en schenkt daarbij witte wijn. That's the spirit.!

http://www.youtube.com/watch?v=T6MhAwQ64c0&feature=player_embedded

( een leuk animatiefilmpje van een positieve creatieve geest )

De crisis biedt volop kansen maar je moet ze wel zien.

Boeffie, hartelijk dank voor deze leuke avond.